The Foundation Years of Association ‘To Our Avail’

The Foundation Years of Association ‘To Our Avail’: 1905/1938.

After the abolishment of the Guilds in 1820, the co-operative idea is regenerated around 1870. The second wave had started and ‘To Our Avail’ can be regarded as part of that particular movement. This is not to say that rules and regulations where clear cut or centrally dispersed. As a grassroots association, the founders of ‘To Our Avail’ in effect had to figure out for themselves how to operate. The main conclusion which could be drawn from this first chapter of the research project is the fact that within the Association certain principles are elementary to the functioning of the organisation, such as rules and regulation, implementation, conviviality and festivities. Not all of these elements are in place at the time of the launch of the Association and have gradually evolved. It’s been a 35 year long process before the relationship between formal and informal institute finally matured. The juxtaposition between these two concepts will prove to be essential for the longevity of the Association “To Our Avail”.

(For further reading: see the project page Kroniek van een Bazenbondje)

Schultze-Delitzsch Gesellschaft supports nomination Dutch National Inventory

The Hermann Schultze-Delitzsch Gesellschaft supports the nomination of the Governors’ and Memento Mori Associations of Nieuwendam. They regard the co-operative movement as elementary for the Dutch Inventory of Intangible Cultural Heritage.

The Schultze-Delitzsch Gesellschaft is one of the two organisations that has put forward an application for the Genossenschaften on the Word Heritage List of UNESCO. The nomination will be discussed in the week of 28 november 2016 in Addis Abeba on a UNESCO convention.

delitzsch-copy

(Following: an excerpt from Wikipedia 11-’16)

Franz Hermann Schulze-Delitzsch (29 August 1808 – 29 April 1883) was a German politician and economist. He was responsible for the organizing of the world’s first credit unions. He was also co-founder of the German Progress Party.

Schultze-Delitzsch devoted himself to the organization and development of co-operation in Germany, and to the foundation of Vorschussvereine(peoples’ banks), of which he had established the first at Delitzsch in 1850. In 1859 the more than 200 such banks were centrally organized under the direction of Schulze-Delitzsch. He promoted the first Genossenschaftstag, a co-operative meeting, in Weimar, and founded a central bureau of co-operative societies. In 1861 he again entered the Prussian Chamber, and became a prominent member of the Progressist party.

The spread of these co-operative organizations naturally led to legislation on the subject, and this too was chiefly the work of Schulze-Delitzsch. As a member of the Chamber in 1867 he was mainly instrumental in passing the Prussian law of association, which was extended to the North German Confederation in 1868, and later to the empire. Schulze-Delitzsch also contributed to uniformity of legislation throughout the states of Germany, in 1869, by the publication of Die Gesetzgebung über die privatrechtliche Stellung der Erwerbs- und Wirthschaftsgenossenschaften, etc.[1]

Both as a writer and a member of the Reichstag his industry was incessant, and he died in harness on 29 April 1883 at Potsdam, leaving the reputation of a benefactor to the smaller tradesmen and artisans. At the time of his death, there were in Germany alone 3,500 co-operative banking branches with more than $100,000,000 in deposits, while the system had been extended to Austria, Italy, Belgium and Russia.[2] His work was noteworthy enough to attain mention in Leo Tolstoy’s novel, Anna Karenina.

Wordt de vergaderplek van het Bazenbondje ook een coorporatieve vereniging?

Het stamlokaal van verenging Ons Belang staat te koop. Op deze plek zijn veel vergaderingen van het Bazenbondje gehouden, het maakt daardoor deel uit van het erfgoed van de vereniging. Als de nieuwe koper van het cafe een woonhuis maakt is dat zeker een verarming voor de vereniging en en voor de buurt. Vandaar een gezamenlijk initiatief van buurtbewoners om het cafe te kopen. Een nieuw hoofdstuk in de Kroniek van een Bazenbondje breekt aan.

14993475_1243068069049337_71072490984646808_n

Co-operatief erfgoed binnen een lokale gemeenschap

De lokale krant de Echo besteedde op 9 november 2016 aandacht aan de verenigingen Ons Belang en Gedenkt te Sterven.

Deze organisaties hebben de co-operatieve beweging van Nederland genomineerd voor de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Efgoed van Unesco Nederland. Het is heel treffend dat deze grassroots organisaties dit belangrijke nieuws bekend maken binnen de gemeenschap waar ze ook uit voort zijn gekomen. Ons Belang, een Broodfonds avant la lettre bestaat sinds 1905 en Gedenkt te Sterven, een uitvaartverzekering, is opgericht in het jaar 1828.

echo

 

 

 

De ontwikkeling van vereniging ‘Ons Belang’ vanaf 2005

Hoewel in 1984 een beslissing werd genomen over het voortbestaan van de vereniging werd er niet besloten hoe dit de vereniging eruit moet komen te zien. Er wordt nog wel rekening gehouden met eventuele uitkeringen, maar deze worden nauwelijks nog aangevraagd.

dominoNu we door het eerste deel van dit onderzoek weten hoe de vereniging tot stand is gekomen en door het tweede deel hoe de vereniging omging met de veranderende tijden, is het nu tijd om te kijken naar de huidige staat van het Bazenbondje. In het jaar 2005 bestond het Bazenbondje 100 jaar en kwam het begrip participatiesamenleving steeds meer in zwang. Hoewel het begrip al werd gebruikt door Wim Kok tijdens een PvdA-congres in 1991, is de term pas de afgelopen jaren bij het grote publiek bekend geraakt. Binnen een participatiesamenleving krijgt de burger meer verantwoordelijkheid en wordt geacht zelf vorm te geven aan zijn toekomst en bij te dragen in de samenleving. In 2005 werd in de Tweede Kamer betoogd dat burgerparticipatie mogelijk moet worden gemaakt en moet worden bevorderd.[1] Het jaartal 2005 als startpunt van dit deel van het onderzoek is dan ook niet toevallig gekozen, het Bazenbondje arriveert in een nieuw economisch-maatschappelijk tijdperk. De kredietcrisis van 2007 maakt vervolgens duidelijk dat er geen weg terug is.

[1] Maria Vreugdenhil, Nederland Participatieland? De ambitie van de Wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) en de praktijk in buurten, mantelzorgrelaties en kerken (Amsterdam 2012) 13

Introduction: Chronicle of the Governor’s Association

bbondje_rood_achterland_basisChronicle of the Governor’s Association is a field research project investigating the sustainability of a so-called Institution for Collective Action.

A cooperative Association is an expression of such an institute. By examining the functioning of a 110-year-old Cooperative sickness fund we aimed to identify the qualities that have ensured the long-term existence of the Association.

The Association “To Our Avail” has operated since 1905 as a communal sickness fund for entrepreneurs in Amsterdam-North. The Association is part of the so-called Second Wave of the Cooperative Movement, initiated in Germany by Friedrich Wilhelm Raiffeisen and Franz Hermann Schulze-Delitzsch. The German movement led to the foundation of for example the Raiffeisenbank and Local Farmer’s Bank (Boerenleenbank). In 1972 the two merged, resulting in the Cooperative RaBoBank. Since 2015 the cooperative structure has gradually been abandoned to a more centralized form of management control.

By means of counteraction to this form of progression a renewed interest has arisen for various forms of cooperative entrepreneurship. The rise of the Participation Society and the economical crisis of 2008 are all determinants, which have sparked this renewed interest in the commonality.

Despite this interest, the principles of self-governance and cooperation are currently no longer apparent in the collective social conscience, argues Prof. Tine Moor (University of Utrecht. With the research project Chronicle of the Governor’s Association we aim to contribute to safeguarding and propagating the original principles of the Society.

The emphasis of the project Chronicle of The Governor’s Association lies on facilitating the process of change within the Association “To Our Avail”. In order to achieve this goal we applied the Method “Challenge for Change” as developed by the National Film Board of Canada (NFB). Hereby filmed video-interviews and reports are employed to create discourse. The data is consequently presented to the target group and generates new outcomes. The board and members of the Association “To Our Avail”’ thus form active participants in our research. The interviews were supplemented with results of historical research in order to provide the necessary context. We collaborated with experts conducting contemporary Academical Research about the functioning of Commonality in the present period, also known as the Third Wave of the Cooperative Movement.

The project The Chronicle of The Governor’s Association is divided into three periods of which the first one covers the foundation years and the rise of the Society from 1905 till 1939. The second period deals with the Welfare-State: 1966-1985.

The third and final chapter covers the period 2005-2016 of which the latter years were dominated by the American Financial Crisis of 2008 . This crisis gradually resulted in a fundamental rethink among citizens and local communities worldwide about the actual functioning of the present-day economical principles.

Chronicle of The Governor’s Association has thus become a narration of the local and the common, juxtaposed against the setting of the bigger social movements. The Association “To Our Avail” can therefore be seen as a lieu de mémoire in which “Memory” and “History” are intertwined, a relationship formerly described by Pierre Nora. (Pierre Nora. “Between Memory and History: Les Lieux de Mémoire” as published in the Magazine Representations – edition 26.)

The project Chronicle of the Governor’s Association is initiated by the Dutch Foundation Journey of the Razzia (Stichting Reis van de Razzia) in the context of its research programme “Journey through the Hinterland”. The project is supported by the research group ‘Institutions for Collective Action’, supervised by Prof. Tine de Moor of the University of Utrecht. Also partner in the project were the Digital Platform DANS (Data And networked Services) of the KNAW (Royal Dutch Academy for Science).

The projecPrins-Bernhard-Cultuurfonds_RGB_logo-800x846pxt is financially supported by the Prince Bernard Culture Fund North-Holland.

 

 

De jaren van de Verzorgingsstaat (3)

Meerpad te Nieuwendam. Bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed
Meerpad te Nieuwendam, 1965. Bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed

Het functioneren van de vereniging na de Wederopbouw.

Nadat het duidelijk is geworden hoe de vereniging functioneert in tijden waar de doelstelling een maatschappelijke noodzaak is, in de jaren van 1905 tot 1940, zal in het tweede deel een sprong worden gemaakt naar het jaar 1966. De reden hiervoor is dat er in de oorlogsjaren nauwelijks vergaderingen zijn door de Duitse bezetting en er in de eerste jaren na de oorlog weinig verandert in de formele uitvoering van de vereniging. Het jaar 1966 is echter niet geheel willekeurig, aangezien de notulen die gemaakt zijn tussen 1950 en 1966 ontbreken. In deze periode, waar de welvaartsstaat al een duidelijke rol speelt binnen de maatschappij, probeert het Bazenbondje mee te gaan met de veranderende tijden en lijkt de oorspronkelijke doelstelling een minder grote rol te spelen. Toch wordt er aan de regelementen niet getornd en het Bazenbondje probeert een rol in de Nieuwendamse ondernemersgemeenschap te blijven vervullen. Hoe wist het Bazenbondje deze periode te overleven? Wat is de rol van het erfgoed en de cultuur van het Bazenbondje? Deze tweede periode eindigt in 1984, waarbij de opheffing van het Bazenbondje wordt besproken en er gesproken wordt over de functie van het Bazenbondje in de toekomst.

(Uit het onderzoeksverslag ‘Kroniek van een Bazenbondje’ door Joost Vinke)

Challenge for Change, social media uit de jaren 70

Kroniek van een Bazenbondje is een onderzoeksproject waarbij gebruik wordt gemaakt van de historische methode ‘Challenge for Change’.

image_15_cfc_logoChallenge for Change was een film en video prgramma dat is gecreerd  door de National Film Board of Canada (NFB). Het drijvende idee achter het programma was de overtuiging dat film en video effectieve instrumenten waren om sociale verandering binnen Canadese gemeenschappen te faciliteren. Feedback op de films was essentieel om tot een ‘community loop’ te komen, een manier image0053waabij de participanten invloed uit konden oefenen op het proces en daarmee op het lopend gesprek. Een belangrijk project binnen het programma was het ‘Fogo process’ dat werd opgezet door Memorial University of Newfoundland.

Op de website www.vimeo.com/channels/bazenbondje zijn een aantal fragmenten van interviews en reportages te zien die gaan over ondernemerschap, de doelstelling van de vereniging, arbeidsongeschiktheid en over de geschiedenis van Nieuwendam. De website facilitaire het gesprek over het erfgoed en het nut daarvan voor de coöperatieve vereniging Ons Belang, oftewel het Bazenbondje.

‘Erfgoed is geen gegeven maar een constructie. Het is het resultaat van het opplakken van een etiket. Maar dat is niet genoeg. Erfgoed is alleen erfgoed als anderen het als zodanig herkennen, bevestigen en bediscussiëren, en dat laatste moet niet over het hoofd worden gezien. Het is het voorlopig resultaat van een gecompliceerd proces van onderhandelen, waarderen en selectie, waarbij machtsverhoudingen een rol spelen naast vele andere factoren,waaronder en aantal bijzonder praktisch zijn’. (Uit de inaugurale rede van Prof. Dr. Hester C. Dibbits aan het Center for Historical Culture (ESHCC) of Erasmus University Rotterdam on 16 October 2015).

Kroniek van een Bazenbondje maakt deel uit van het hierboven beschreven proces door het toepassen van een Challenge for Change werkwijze. De oorspronkelijke filmopnames bestaande uit interviews en reportages zullen in hun volledigheid worden gearchiveerd in DANS, het digitale archief van de Koninklijke Academie voor Wetenschappen KNAW. Een verslag van de resultaten van het proces worden hier bijgevoegd evenals de doorzoekbare transcripties en de resultaten van historisch onderzoek. Dit historisch onderzoek wordt uitgevoerd door Stichting Reis van de Razzia in samenwerking met de Universiteit van Utrecht.

Screen Shot 2016-06-06 at 15.59.26

 

Oprichting van het Bazenbondje (2)

Terwijl de oprichting van het Bazenbondje vanuit de deelnemende ondernemers werd gezien als een noodzaak, verliep de oprichting niet gemakkelijk. Er waren ‘personen die beangst waren dat zij wanneer ze zich als lid aansloten benadeeld zoude worden in het uitoefenen van hun bedrijf.’ Ook blijkt de weerstand vanuit de Nieuwendamse gemeenschap, waar de vereniging als scheldnaam de naam ‘het kleine bazen vonds’ kreeg. Ondanks de weerstand wisten de initiatiefnemers toch al snel een vereniging op te bouwen, met een zeskoppig bestuur, een bode die wekelijks de contributie incasseerde en vier ledenvergadering per jaar waar de belangrijkste zaken aan de orde kwamen.

De manier waarop het Bazenbondje zich organiseert komt overeen met het principe van instituties voor collectieve actie, ook wel bekend als burgercollectieven, waarbij samenwerking en zelfregulering het uitgangspunt zijn voor de dagelijkse praktijk en burgers heft in eigen handen nemen om lokale problemen aan te pakken. Dergelijke instituties zijn op diverse plekken in Nederland te vinden, maar ook op andere plekken in Europa. De motivatie tot het oprichten van een samenwerkingsverband in een coöperatieve vorm kan verschillende redenen hebben, zo zijn er instituties voor collectieve actie bekend op het gebied van energie, zorg, voeding, verzekering en infrastructuur. Het uitgangspunt is echter dat er een samenwerkingsverband wordt gecreëerd met een specifiek economisch, ecologisch of maatschappelijk doel voor ogen. De reden tot het oprichten van het Bazenbondje was ‘het oprichten van een ziekenvereniging in hoofdzaak voor eigenwerkers en kleine bazen, met het doel om voor een lage contributie een vlinke uitkeering te doen plaats hebben bij voorkomende ziektes of ongelukken.’ Het Bazenbondje past dan ook precies binnen de theorie over burgercollectieven.

(Uit het onderzoeksverslag ‘Kroniek van een Bazenbondje’ door Joost Vinke)