Een post-fossiele toekomst

‘Om voorbereid te zijn op een zo een mogelijke post-fossiele toekomst over een aantal decennia zou Rotterdam daarom nu vast moeten nadenken hoe het zichzelf in de toekomst opnieuw kan uitvinden’.

(Uit het rapport ‘Het Fossiele Dilemma van Rotterdam’ van TNO/Trinomics, maart 2016).

“A man sets out to draw the world. As the years go by, he peoples a space with images of provinces, kingdoms, mountains, bays, ships, islands, fishes, rooms, instruments, stars, horses, and individuals. A short time before he dies, he discovers that the patient labyrinth of lines traces the lineaments of his own face.”

(Jorge Luis Borges, The Aleph and Other Stories)

Na WOII had Rotterdam zich opnieuw uitgevonden. De plannen waren al opgesteld in de oorlogsjaren. Ook over de inrichting van de welvaartsstaat was al vroeg nagedacht. Een voorbeeld voor een nieuw Rotterdam werd gevonden in Amerika, het land van voorspoed, mobiliteit, grootschaligheid en nieuwe management technieken. De gemeente Rotterdam wilde de Amerikaanse cultuur overnemen om een mondiaal aantrekkelijke partner te worden voor bedrijven.

Die orientatie op Amerika heeft invloed gehad op de grootstedelijke inrichting. “Net als Maaskant met het Groothandelsgebouw had gedaan, haalden Van den Broek en Bakema hun inspiratie ook uit Amerika”. De Commissie-Bos pleitte voor het herstel van het gemeenschapsleven: “Een belangrijke sleutel daartoe was volgens de commisie het Amerikaanse concept van de ‘neighbourhood unit’. Kern van het concept was de onderverdeling van de steeds groter wordende stad in meerdere ‘units’ van 15.000 mensen met eigen voorzieningencentra”. (Quotes uit: Ontwerp en Politiek 01, 010-publishers Rotterdam)

Met dit nieuwe project wordt gekeken of – en hoe- de vitaliteit en creativiteit die is aangewend tijdens de wederopbouw, toegepast kan worden op vraagstukken van vandaag. Het project is geinspireerd door de ervaringen van de razziagangers van Rotterdam en beoogt hun nalatenschap onder de aandacht te brengen.

“We shape our buildings; thereafter they shape us.”

(Winston Churchill: “On the night of May 10, 1941, with one of the last bombs of the last serious raid, our House of Commons was destroyed by the violence of the enemy, and we have now to consider whether we should build it up again, and how, and when. We shape our buildings, and afterwards our buildings shape us”.)